Adım Kamildir, otuz beş yaşım var, Bakıda kiçik bir hüquq firmasında köməkçi vəkil işləyirəm. Bu hekayəni danışmaq istəyirəm, çünki uzun müddət beynimdə dolanırdı və nəhayət ki, onu kiməsə danışmağın vaxtı gəldi. Hər şey keçən ilin fevralında başladı, o soyuq, səs-küylü günlərdən birində. Ofisdə işlər sakit idi, müdirim iclasda idi, mən də stolun arxasında oturub pəncərədən çölə baxırdım. Qar yağırdı, küçələr boş idi, içimdə isə elə bir darıxma var idi ki, sanki divara baxmaq belə məni yormuşdu. Nahar fasiləsində telefonumu əlimə aldım və özüm də bilmədən nəsə axtardım. Elə bir səhifə açıldı ki, əvvəlcə heç nə anlamadım, sonra oxudum, baxdım, maraqlandım. Bir müddət sonra beynimdə bir sual yarandı – bəs bu hesabı necə idarə edirlər, lazım olsa necə bağlayırlar? Axtardım və mostbet jak usunąć konto məlumatı qarşıma çıxdı. Oxudum, öyrəndim, amma heç nə etmədim. Sadəcə beynimdə bir iz qaldı, o qədər.
Bir neçə gün sonra yenə həmin səhifəni açdım, bu dəfə daha diqqətlə baxdım. Oyunların növləri, qaydaları, necə işlədiyi – hər şey aydın yazılmışdı. Özümə dedim ki, bəlkə kiçik bir sınaq edim, nə olacaq ki? İyirmi manat ayırdım, bu, mənim üçün elə bir məbləğ deyildi ki, itsəm də narahat olum. İlk oyunu seçdim, sadə görünürdü. Başladım. İlk cəhd uğursuz oldu, ikinci də. Üçüncüdə isə ekranda nəsə dəyişdi – rəqəmlər artmağa başladı və mən oturduğum yerdə donub qaldım. Bu, böyük bir məbləğ deyildi, amma hiss elə idi ki, sanki içimdə bir qığılcım yandı. O an anladım ki, məsələ pulda deyil – məsələ o gözləntidədir, o "bəs indi nə olacaq?" sualındadır. Həmin axşam evə gedəndə beynim hələ də o ekranın qarşısında idi, sanki bir tapmacanın bir parçasını görmüşdüm və qalanını da görmək istəyirdim.
Sonrakı həftələrdə axşamlarım dəyişdi. İşdən gəlirdim, yemək yeyirdim, sonra oturub bir-iki saat oynayırdım. Çox da ciddi yanaşmırdım, sadəcə günün yükünü boşaltmaq üçün bir yol idi. Bəzən udurdum, bəzən itirirdim, amma heç vaxt məbləği artırmadım. Özümə söz vermişdim: nə qədər ki, bu, əyləncədir, davam edir; nə vaxt ki, stressə çevrilir, dayandırıram. Bu yanaşma məni qorudu. Bir dəfə elə oldu ki, ard-arda dörd gün uduzdum və içimdə o tanış əsəbilik yarandı. Dərhal telefonu kənara qoydum, bir gün heç açmadım. Ertəsi gün sakit başla yenidən oturdum və hər şey öz axarına düşdü. Mostbet brendi mənim üçün sadəcə bir sayt deyil – bu, özümü idarə etməyi öyrəndiyim bir meydan oldu. Hər dəfə oturanda bilirəm ki, qarşımda həm əyləncə, həm də bir sınaq var. Əsas odur ki, həddini biləsən və özünü itirməyəsən.
Ən yaddaqalan an isə aprel ayında baş verdi. Atamın ad günü yaxınlaşırdı və mən ona yaxşı bir saat almaq istəyirdim, amma maaşım hələ yatmamışdı. Bir axşam oturub oynayarkən kiçik-kiçik uduşlar yığdım, sonra bir az daha, sonra bir az daha. Sonda elə bir məbləğ oldu ki, həm saatı aldım, həm də kiçik bir ziyafət təşkil etdim. Atam saatı taxanda gözlərindəki o parıltını görəndə boğazım düyünləndi. O an anladım ki, bəzən kiçik bir şans böyük bir xatirəyə çevrilir. Təbii ki, bunu heç kimə danışmadım – nə atama, nə də dostlarıma. Çünki bizim cəmiyyətdə belə şeyləri açıq danışmaq hələ də çətindir, insanlar dərhal yanlış başa düşürlər. Amma mənim üçün bu, şəxsi bir hekayədir, şəxsi bir qələbədir. Həmin gecə mostbet jak usunąć konto səhifəsini açıb oturdum və sadəcə güldüm – həyatda bəzən ən gözlənilməz yerlərdən kiçik sevinclər gəlir. Düşündüm ki, yaxşı ki, əvvəlcədən öyrənmişəm, necə idarə etməyi bilirəm, lazım olsa da bağlamağı bacararam.
İndi geriyə baxanda o fevral gününə minnətdaram. Bəlkə də həmin nahar fasiləsində telefonu qaldırmasaydım, indiyə qədər də heç nə dəyişməyəcəkdi. Həyatımda böyük bir inqilab olmadı, amma kiçik bir rəng qatıldı. Axşamlarım artıq o qədər də boz deyil. Bəzən oturub oynayıram, bəzən sadəcə baxıram, bəzən də heç açmıram. Əsas olan odur ki, mən idarə edirəm, oyun məni idarə etmir. Əgər siz də bir gün bu yola baş qoysanız, mənim ən böyük məsləhətim budur: özünüzü əvvəlcədən tanıyın, həddinizi bilin və heç vaxt "bir dəfə də" deyib həmin həddi aşmayın. Çünki ən böyük uduş – sabah da gülə bilməkdir. Mən bunu öz təcrübəmdən öyrəndim və indi gülümsəyərək xatırlayıram.
Bir neçə gün sonra yenə həmin səhifəni açdım, bu dəfə daha diqqətlə baxdım. Oyunların növləri, qaydaları, necə işlədiyi – hər şey aydın yazılmışdı. Özümə dedim ki, bəlkə kiçik bir sınaq edim, nə olacaq ki? İyirmi manat ayırdım, bu, mənim üçün elə bir məbləğ deyildi ki, itsəm də narahat olum. İlk oyunu seçdim, sadə görünürdü. Başladım. İlk cəhd uğursuz oldu, ikinci də. Üçüncüdə isə ekranda nəsə dəyişdi – rəqəmlər artmağa başladı və mən oturduğum yerdə donub qaldım. Bu, böyük bir məbləğ deyildi, amma hiss elə idi ki, sanki içimdə bir qığılcım yandı. O an anladım ki, məsələ pulda deyil – məsələ o gözləntidədir, o "bəs indi nə olacaq?" sualındadır. Həmin axşam evə gedəndə beynim hələ də o ekranın qarşısında idi, sanki bir tapmacanın bir parçasını görmüşdüm və qalanını da görmək istəyirdim.
Sonrakı həftələrdə axşamlarım dəyişdi. İşdən gəlirdim, yemək yeyirdim, sonra oturub bir-iki saat oynayırdım. Çox da ciddi yanaşmırdım, sadəcə günün yükünü boşaltmaq üçün bir yol idi. Bəzən udurdum, bəzən itirirdim, amma heç vaxt məbləği artırmadım. Özümə söz vermişdim: nə qədər ki, bu, əyləncədir, davam edir; nə vaxt ki, stressə çevrilir, dayandırıram. Bu yanaşma məni qorudu. Bir dəfə elə oldu ki, ard-arda dörd gün uduzdum və içimdə o tanış əsəbilik yarandı. Dərhal telefonu kənara qoydum, bir gün heç açmadım. Ertəsi gün sakit başla yenidən oturdum və hər şey öz axarına düşdü. Mostbet brendi mənim üçün sadəcə bir sayt deyil – bu, özümü idarə etməyi öyrəndiyim bir meydan oldu. Hər dəfə oturanda bilirəm ki, qarşımda həm əyləncə, həm də bir sınaq var. Əsas odur ki, həddini biləsən və özünü itirməyəsən.
Ən yaddaqalan an isə aprel ayında baş verdi. Atamın ad günü yaxınlaşırdı və mən ona yaxşı bir saat almaq istəyirdim, amma maaşım hələ yatmamışdı. Bir axşam oturub oynayarkən kiçik-kiçik uduşlar yığdım, sonra bir az daha, sonra bir az daha. Sonda elə bir məbləğ oldu ki, həm saatı aldım, həm də kiçik bir ziyafət təşkil etdim. Atam saatı taxanda gözlərindəki o parıltını görəndə boğazım düyünləndi. O an anladım ki, bəzən kiçik bir şans böyük bir xatirəyə çevrilir. Təbii ki, bunu heç kimə danışmadım – nə atama, nə də dostlarıma. Çünki bizim cəmiyyətdə belə şeyləri açıq danışmaq hələ də çətindir, insanlar dərhal yanlış başa düşürlər. Amma mənim üçün bu, şəxsi bir hekayədir, şəxsi bir qələbədir. Həmin gecə mostbet jak usunąć konto səhifəsini açıb oturdum və sadəcə güldüm – həyatda bəzən ən gözlənilməz yerlərdən kiçik sevinclər gəlir. Düşündüm ki, yaxşı ki, əvvəlcədən öyrənmişəm, necə idarə etməyi bilirəm, lazım olsa da bağlamağı bacararam.
İndi geriyə baxanda o fevral gününə minnətdaram. Bəlkə də həmin nahar fasiləsində telefonu qaldırmasaydım, indiyə qədər də heç nə dəyişməyəcəkdi. Həyatımda böyük bir inqilab olmadı, amma kiçik bir rəng qatıldı. Axşamlarım artıq o qədər də boz deyil. Bəzən oturub oynayıram, bəzən sadəcə baxıram, bəzən də heç açmıram. Əsas olan odur ki, mən idarə edirəm, oyun məni idarə etmir. Əgər siz də bir gün bu yola baş qoysanız, mənim ən böyük məsləhətim budur: özünüzü əvvəlcədən tanıyın, həddinizi bilin və heç vaxt "bir dəfə də" deyib həmin həddi aşmayın. Çünki ən böyük uduş – sabah da gülə bilməkdir. Mən bunu öz təcrübəmdən öyrəndim və indi gülümsəyərək xatırlayıram.