Mən Masallıda diş həkimi işləyirəm, artıq doqquz ildir. Kiçik bir klinikam var, iki otaqdan ibarətdir, səhər doqquzdan axşam yeddiyə qədər xəstə qəbul edirəm. İşim səssizdir, dişlə məşğul olmaq diqqət tələb edir, bəzən elə olur ki, bir xəstəyə saat yarım vaxt sərf edirəm, sonra isə gözləmə zalında oturub növbəti xəstəni gözləyirəm. Elə bir payız günü idi ki, növbə uzun idi, gözləmə zalı adamla dolu idi, mən isə arxa otaqda oturmuşdum, telefonuma baxırdım. Köməkçim Nurlana bir neçə həftə əvvəl danışmışdı ki, onlayn kazinoda oynayır, bəzən kiçik uduşlar götürür, hətta telefonuna proqram yükləyib, hər yerdə oynayır. Mən o vaxt gülmüşdüm, demişdim ki, "sənə nə olub, niyə belə şeylərə qarışırsan, diş həkiminin işi ciddi işdir". İndi isə özüm həmin yolu gedirdim, çünki növbə gözləmək adamı hər şeyə vadar edir.
Telefonumu götürdüm, brauzerə yazdım, mostbet descargar al móvil sözünü axtardım, çünki Nurlana demişdi ki, proqramı telefona yükləsən, daha rahat olar, bildirişlər gəlir, oyunlar daha sürətli açılır. Mən də elə etdim, proqramı yüklədim, qeydiyyatdan keçdim, cəmi otuz manat yatırdım. Düşündüm ki, itirsəm, elə böyük şey deyil, bir xəstənin müayinə haqqıdır. Oyunların siyahısına baxdım, gözlərim rəngarəng animasiyalardan yoruldu. Bir müddət qaldım, hansını seçəcəyimi bilmədim. Sonra elə bir oyun seçdim ki, qaydaları sadə idi, sürətli idi, beynimi çox yormurdu. İlk cəhddə uduzdum. İkincidə də. Üçüncüdə isə kiçik bir məbləğ qazandım.
Elə bil ki, içimdə bir uşaq oyandı — davam et, bəlkə daha böyüyü gələcək. Amma mən diş həkimiyəm, hər gün insanların ağzı ilə işləyirəm, bilirəm ki, hərislik insanı kor edir, dişi çox qazısan, kökü zədələyərsən. Ona görə də özümü saxladım, kiçik məbləğlərlə oynadım, qazandıqca dayandım. Axşam saat yeddiyə yaxın, son xəstə getdikdən sonra balansımda elə bir rəqəm gördüm ki, gözlərimə inanmadım. Bu, mənim iki həftəlik klinika gəlirimə bərabər idi. Ürəyim sürətlə döyünməyə başladı, əllərim əsirdi, telefonu yerə salmaq təhlükəsi vardı. Elə həmin an yenidən mostbet descargar al móvil proqramını açmaq istədim, çünki beynimdə bir fikir vardı — bəlkə davam etsəm, daha çox qazanaram. Amma özümü saxladım, telefonu yerə qoydum, pəncərədən çölə baxdım, payız yarpaqları düşürdü, mən isə beynimdə həmin rəqəmi saxlayırdım.
Səhər açılanda arvadıma dedim, əvvəlcə inanmadı, sonra güldü, dedi ki, "sən diş həkimi işlə, bu işlər sənə yaramaz". Mən də güldüm, amma içimdə bir qürur vardı. Çünki mən bilirdim ki, bu, sadəcə şans deyil, həm də dözüm və soyuqqanlılıq məsələsidir. Elə həmin gün uşaqlarıma kiçik hədiyyələr aldım, arvadıma isə dedim ki, bu pulu yığacam, yayda dənizə aparacam onları. O, sevindi, amma yenə də dedi ki, "bir dəfəlik olsun, davam etmə". Mən də oturdum, pulu necə çıxaracağımı araşdırdım. Nurlana demişdi ki, uduşu çıxarmağı bilmək vacibdir, yoxsa hərislik səni udar. Mən də diqqətlə şərtləri oxudum, şəxsi kabinetə girdim, bank kartımı əlavə etdim, çıxarış bölməsini tapdım. Bir neçə dəqiqə ərzində hər şey hazır idi.
Amma yenə də içinə bir qorxu düşmüşdü — ya pul gəlməzsə, ya nəsə səhv olsa? Bu suallar beynimi kemirirdi, klinikada xəstələrə baxarkən də fikrim ordan ayrılmırdı, dişə baxarkən gözlərim telefon ekranını xatırlayırdı. İki gün sonra bankdan mesaj gəldi — pul hesabıma köçürülmüşdü. O an yaşadığım sevinci sözlə ifadə etmək çətindir. Elə həmin gün klinikaya bir xəstə gəldi, kiçik bir qız, dişi ağrıyırdı, qorxurdu, mən ona dedim ki, qorxma, hər şey yaxşı olacaq. Ona baxdım, sağaldım, o, gülümsədi, dedi ki, "sağ ol, həkim". O an mən anladım ki, həyatda ən böyük uduş pul deyil, insan sevincidir.
Bir həftə sonra yenidən klinikada növbə gözləyərkən telefonuma baxdım, yenə həmin proqramı açdım. Bu dəfə elə böyük məbləğ yatırmadım, sadəcə bir neçə manat. Yenə mostbet descargar al móvil proqramını işə saldım, oynadım, kiçik bir uduş götürdüm, dərhal dayandım. Anladım ki, bu oyun mənim üçün əyləncədir, gəlir mənbəyi deyil. Əgər bunu qazanc yolu kimi görsəm, klinika işimi də unudaram, ailəmi də. Ona görə də özümə bir qayda qoydum: ayda bir dəfə, cəmi bir neçə manat, əgər udsam — yaxşı, udmasam — problem deyil. Çünki həyatda ən vacib şey tarazlıqdır. Mən bunu diş həkimliyində öyrənmişəm — xəstəyə hörmət et, işini düzgün gör, həris olma.
İndi o axşamı xatırlayanda gülümsəyirəm. Payız Masallısı, boş klinika, telefon ekranı və içimdəki kiçik ümid. Mənə elə gəlir ki, o axşam mən nəinki pul qazandım, həm də özümü tanıdım — səbirli, ehtiyatlı və şansı düzgün qiymətləndirən bir insan olduğumu gördüm. Bəzən həmkarlarıma deyirəm: əgər belə bir şeyə başlayırsınızsa, əvvəlcə qaydaları öyrənin, proqramı telefonunuza yükləyin, platformanın etibarlı olub-olmadığını araşdırın, sonra ancaq itirməyə hazır olduğunuz qədər oynayın. Çünki əsl qələbə uduşda deyil, özünü idarə etməkdədir. Mənim hekayəm də elə bundan ibarətdir — bir axşam, bir telefon, bir proqram və bir dərs. Və inanıram ki, hər kəsin həyatında belə bir xatirə var — sadəcə bəziləri danışmağa çəkinir, bəziləri isə gülüb keçir. Mən isə o axşamı heç vaxt unutmayacağam, çünki o, mənə həm sevinc, həm də həyat dərsi bəxş etdi.
Telefonumu götürdüm, brauzerə yazdım, mostbet descargar al móvil sözünü axtardım, çünki Nurlana demişdi ki, proqramı telefona yükləsən, daha rahat olar, bildirişlər gəlir, oyunlar daha sürətli açılır. Mən də elə etdim, proqramı yüklədim, qeydiyyatdan keçdim, cəmi otuz manat yatırdım. Düşündüm ki, itirsəm, elə böyük şey deyil, bir xəstənin müayinə haqqıdır. Oyunların siyahısına baxdım, gözlərim rəngarəng animasiyalardan yoruldu. Bir müddət qaldım, hansını seçəcəyimi bilmədim. Sonra elə bir oyun seçdim ki, qaydaları sadə idi, sürətli idi, beynimi çox yormurdu. İlk cəhddə uduzdum. İkincidə də. Üçüncüdə isə kiçik bir məbləğ qazandım.
Elə bil ki, içimdə bir uşaq oyandı — davam et, bəlkə daha böyüyü gələcək. Amma mən diş həkimiyəm, hər gün insanların ağzı ilə işləyirəm, bilirəm ki, hərislik insanı kor edir, dişi çox qazısan, kökü zədələyərsən. Ona görə də özümü saxladım, kiçik məbləğlərlə oynadım, qazandıqca dayandım. Axşam saat yeddiyə yaxın, son xəstə getdikdən sonra balansımda elə bir rəqəm gördüm ki, gözlərimə inanmadım. Bu, mənim iki həftəlik klinika gəlirimə bərabər idi. Ürəyim sürətlə döyünməyə başladı, əllərim əsirdi, telefonu yerə salmaq təhlükəsi vardı. Elə həmin an yenidən mostbet descargar al móvil proqramını açmaq istədim, çünki beynimdə bir fikir vardı — bəlkə davam etsəm, daha çox qazanaram. Amma özümü saxladım, telefonu yerə qoydum, pəncərədən çölə baxdım, payız yarpaqları düşürdü, mən isə beynimdə həmin rəqəmi saxlayırdım.
Səhər açılanda arvadıma dedim, əvvəlcə inanmadı, sonra güldü, dedi ki, "sən diş həkimi işlə, bu işlər sənə yaramaz". Mən də güldüm, amma içimdə bir qürur vardı. Çünki mən bilirdim ki, bu, sadəcə şans deyil, həm də dözüm və soyuqqanlılıq məsələsidir. Elə həmin gün uşaqlarıma kiçik hədiyyələr aldım, arvadıma isə dedim ki, bu pulu yığacam, yayda dənizə aparacam onları. O, sevindi, amma yenə də dedi ki, "bir dəfəlik olsun, davam etmə". Mən də oturdum, pulu necə çıxaracağımı araşdırdım. Nurlana demişdi ki, uduşu çıxarmağı bilmək vacibdir, yoxsa hərislik səni udar. Mən də diqqətlə şərtləri oxudum, şəxsi kabinetə girdim, bank kartımı əlavə etdim, çıxarış bölməsini tapdım. Bir neçə dəqiqə ərzində hər şey hazır idi.
Amma yenə də içinə bir qorxu düşmüşdü — ya pul gəlməzsə, ya nəsə səhv olsa? Bu suallar beynimi kemirirdi, klinikada xəstələrə baxarkən də fikrim ordan ayrılmırdı, dişə baxarkən gözlərim telefon ekranını xatırlayırdı. İki gün sonra bankdan mesaj gəldi — pul hesabıma köçürülmüşdü. O an yaşadığım sevinci sözlə ifadə etmək çətindir. Elə həmin gün klinikaya bir xəstə gəldi, kiçik bir qız, dişi ağrıyırdı, qorxurdu, mən ona dedim ki, qorxma, hər şey yaxşı olacaq. Ona baxdım, sağaldım, o, gülümsədi, dedi ki, "sağ ol, həkim". O an mən anladım ki, həyatda ən böyük uduş pul deyil, insan sevincidir.
Bir həftə sonra yenidən klinikada növbə gözləyərkən telefonuma baxdım, yenə həmin proqramı açdım. Bu dəfə elə böyük məbləğ yatırmadım, sadəcə bir neçə manat. Yenə mostbet descargar al móvil proqramını işə saldım, oynadım, kiçik bir uduş götürdüm, dərhal dayandım. Anladım ki, bu oyun mənim üçün əyləncədir, gəlir mənbəyi deyil. Əgər bunu qazanc yolu kimi görsəm, klinika işimi də unudaram, ailəmi də. Ona görə də özümə bir qayda qoydum: ayda bir dəfə, cəmi bir neçə manat, əgər udsam — yaxşı, udmasam — problem deyil. Çünki həyatda ən vacib şey tarazlıqdır. Mən bunu diş həkimliyində öyrənmişəm — xəstəyə hörmət et, işini düzgün gör, həris olma.
İndi o axşamı xatırlayanda gülümsəyirəm. Payız Masallısı, boş klinika, telefon ekranı və içimdəki kiçik ümid. Mənə elə gəlir ki, o axşam mən nəinki pul qazandım, həm də özümü tanıdım — səbirli, ehtiyatlı və şansı düzgün qiymətləndirən bir insan olduğumu gördüm. Bəzən həmkarlarıma deyirəm: əgər belə bir şeyə başlayırsınızsa, əvvəlcə qaydaları öyrənin, proqramı telefonunuza yükləyin, platformanın etibarlı olub-olmadığını araşdırın, sonra ancaq itirməyə hazır olduğunuz qədər oynayın. Çünki əsl qələbə uduşda deyil, özünü idarə etməkdədir. Mənim hekayəm də elə bundan ibarətdir — bir axşam, bir telefon, bir proqram və bir dərs. Və inanıram ki, hər kəsin həyatında belə bir xatirə var — sadəcə bəziləri danışmağa çəkinir, bəziləri isə gülüb keçir. Mən isə o axşamı heç vaxt unutmayacağam, çünki o, mənə həm sevinc, həm də həyat dərsi bəxş etdi.