Həmin gün mən həyatımda ilk dəfə olaraq özümü tamamilə boş, tamamilə məqsədsiz hiss edirdim. Səhər yuxudan oyananda elə bir hiss keçdi ki, sanki bu gün heç nə etməyə dəyməz. Bir fincan qəhvə dəmləyib pəncərənin qarşısında oturdum, kənarda adamlar işlərinə, məşğələlərinə tələsirdilər, mən isə sadəcə baxırdım. Bir neçə aydır ki, işimdəki layihə başa çatmışdı, yeni bir layihə isə hələ başlamamışdı. Buna görə də mənim günlərim boş, mənasız keçirdi. Dostlar işdəydi, ailə üzvlərimin də öz qayğıları vardı. Mən evdə təkbaşına qalmışdım, vaxt isə ləng ləng irəliləyirdi. Telefonumu götürüb sosial şəbəkələrə baxdım – hamı nə isə paylaşırdı, nə isə danışırdı, amma mənim orada iştirak edəcək heç nəyim yox idi. Sonra qərar verdim ki, bəlkə bir film izləyim? Amma heç bir film məni cəlb etmədi. Bir neçə səhifə vərəqlədim, maraqlı başlıqlara baxdım, amma heç biri mənim daxili boşluğumu doldura bilmirdi. O an ağlıma bir fikir gəldi: "Bəs mən niyə bir şey sınamayım? Nə isə yeni, nə isə fərqli?" Mən internetdə axtarışa başladım, sadəcə "maraqlı nə var?" düşüncəsi ilə. Və saatlarla axtarışdan sonra, bir səhifə məni özünə çəkdi. O səhifənin dizaynı, rəngləri, yazıları – hər şey o qədər cəlbedici idi ki, mən dayanıb baxdım. Mən hiss etdim ki, bəlkə də bu, mənim axtardığım şeydir – bir az həyəcan, bir az macəra, bir az yeni nəfəs.
Mən o səhifəyə daxil oldum, amma tələsmirdim. Çünki mən artıq anlamışdım ki, ən gözəl kəşflər tələsmədən, diqqətlə, hiss edərək edilir. Bir neçə dəqiqə ərzində mən orada olan oyunlara baxdım. Onların hər biri fərqli idi, hər birinin öz qaydaları, öz rəngləri, öz səsi var idi. Mənə elə gəldi ki, mən böyük bir sərgi salonundayam, hər eksponat öz hekayəsini danışır. Və birdən bir oyun mənim diqqətimi cəlb etdi. O oyunun adı mənə uçuşu, səmaya yüksəlişi xatırlatdı. Mən qərar verdim ki, bu gün mən bu oyunu sınayım. Mən özümə bir məbləğ təyin etdim – çox kiçik, sadəcə bir maraq üçün. Və başladım. İlk dəqiqələrdə mən uduzdum, amma bu məni narahat etmədi. Əksinə, mənə maraqlı gəldi ki, burada hər şey nə qədər sürətlə, nə qədər dinamik baş verir. Mən yenə sınadım, bu dəfə daha diqqətli, daha səbirli. Və birdən, gözlənilmədən, qazandım. Bu, kiçik bir məbləğ idi, amma mənim üçün əhəmiyyətli idi. Çünki mən sübut etdim ki, bu oyunda bir məntiq var, bir qanunauyğunluq var. Və mən bu məntiqi hiss edə bilirəm. O gündən sonra mən tez-tez bu oyuna qayıdırdım. Amma mən bunu qaydalarla, intizamla edirdim. Mən özümə vaxt məhdudiyyəti qoydum, büdcə təyin etdim. Bu intizam mənə böyük rahatlıq verdi, çünki mən bilirdim ki, mən oyunu idarə edirəm, o məni yox.
Həftələr keçdi, mən bu oyunda təcrübə qazandım. Mən müxtəlif strategiyalar sınadım, hər birinin nəticələrini təhlil etdim. Bəzən uduzurdum, amma bu məni kədərləndirmirdi, əksinə, mənə yeni dərslər öyrədirdi. Bəzən qazanırdım, amma bu məni qürurlu etmirdi, çünki mən bilirdim ki, sabah hər şey dəyişə bilər. Mən bu yanaşmanı həyata keçirəndə hiss etdim ki, əsl zövq gəlir. Bu, sadəcə oyun deyil, bu, özünü tanımaq üçün bir vasitədir. Mən öyrəndim ki, bəzən səbr etmək lazımdır, bəzən isə risk etmək. Və bu bacarıqlar mənə gündəlik həyatda da çox kömək etdi. Mən işdə daha balanslı, ailəmdə daha səbirli, dostlarla daha açıq oldum. Bir gün, dostum mənə zəng edib dedi ki, görüşək, darıxmışıq. Biz bir kafedə oturub söhbət etdik. O, mənə dedi ki, son vaxtlar məndə bir dəyişiklik hiss edir, daha sakit, daha inamlı olmuşam. Mən gülümsədim və ona bu hekayəni danışdım. O, maraqla dinlədi, sonra dedi ki, bəlkə o da sınasın. Mən ona öz qaydalarımı, öz intizamımı, öz yanaşmamı izah etdim. O, razılaşdı, amma sınayıb-sınamayacağını bilmirəm. Amma bu, mənim üçün önəmli deyil. Önəmli olan odur ki, mən öz təcrübəmi bölüşə bildim, öz biliklərimi başqasına ötürə bildim. Bu, mənə böyük məmnuniyyət verdi.
O gündən sonra mən bu oyunu daha dərindən öyrənməyə başladım. Mən qərara gəldim ki, bəlkə bu oyunun riyazi tərəfi var? Bəlkə mən onu daha sistematik şəkildə araşdırsam, daha yaxşı nəticələr əldə edə bilərəm? Və mən araşdırmağa başladım. Statistikaya, ehtimallara, nümunələrə baxdım. Bu, mənə elə gəldi ki, mən bir tədqiqatçıyam, yeni bir kəşfin astanasındayam. Və doğrudan da, zamanla mən bəzi nümunələr gördüm. Bu nümunələr mənə daha dəqiq, daha ağıllı qərarlar verməyə imkan verdi. Mən uduşlarımı artırmağa başladım, amma əsas məsələ pul deyildi. Əsas məsələ o hiss idi ki, mən öz bacarıqlarımı inkişaf etdirirəm, mən yeni bir şey öyrənirəm, mən irəliləyirəm. Və bu hiss mənə o qədər zövq verirdi ki, başqa heç nəyə ehtiyacım yox idi. Mən bu oyunu sevdim, amma ehtiyatla, sayğı ilə. Çünki bilirdim ki, o, mənə çox şey verə bilər, amma eyni zamanda, mən öz sərhədlərimi bilməliyəm. Və mən bu sərhədləri bilirdim. Bu, mənə təhlükəsizlik hissi verirdi, mənə rahatlıq verirdi.
Bu gün, bu hekayəni yazarkən, mən o ilk günü, o boşluğu, o marağı, o ilk uçuşu xatırlayıram. Və düşünürəm ki, əgər mən o gün heç nə etməsəydim, bəlkə də mən hələ də o boşluqda qalardım. Amma mən bir addım atdım, bir səhifə açdım, bir oyun sınadım. Və bu məni indiki mənə apardı – daha dolğun, daha maraqlı, daha xoşbəxt bir insana. Mən mostbet aviator oyununda ilk uçuşumu etdim, amma bu uçuş mənə göstərdi ki, həyatda hər şey mümkündür, sadəcə inanmaq, gözləmək, və lazım olanda addım atmaq lazımdır. Mən öz addımımı atdım. Və bu addım məni bu günə gətirdi. İndi mən bilirəm ki, hər bir boş an bir fürsətdir. Və mən bu fürsətləri dəyərləndirirəm. Mən oynayıram, öyrənirəm, böyüyürəm. Və bu yolun sonu görünmür, amma bu məni qorxutmur, əksinə, həyəcanlandırır. Çünki bilirəm ki, qarşıda daha çox kəşflər, daha çox sevinclər, daha çox qələbələr var. Mən hazıram. Mən davam edirəm. Həyat isə, həmişə olduğu kimi, öz axarında, gözəl və sirli. Mən isə bu axarın bir hissəsiyəm, onunla birlikdə üzürəm, onunla birlikdə nəfəs alıram. Və bu, mənim üçün ən böyük qazancdır.
Mən o səhifəyə daxil oldum, amma tələsmirdim. Çünki mən artıq anlamışdım ki, ən gözəl kəşflər tələsmədən, diqqətlə, hiss edərək edilir. Bir neçə dəqiqə ərzində mən orada olan oyunlara baxdım. Onların hər biri fərqli idi, hər birinin öz qaydaları, öz rəngləri, öz səsi var idi. Mənə elə gəldi ki, mən böyük bir sərgi salonundayam, hər eksponat öz hekayəsini danışır. Və birdən bir oyun mənim diqqətimi cəlb etdi. O oyunun adı mənə uçuşu, səmaya yüksəlişi xatırlatdı. Mən qərar verdim ki, bu gün mən bu oyunu sınayım. Mən özümə bir məbləğ təyin etdim – çox kiçik, sadəcə bir maraq üçün. Və başladım. İlk dəqiqələrdə mən uduzdum, amma bu məni narahat etmədi. Əksinə, mənə maraqlı gəldi ki, burada hər şey nə qədər sürətlə, nə qədər dinamik baş verir. Mən yenə sınadım, bu dəfə daha diqqətli, daha səbirli. Və birdən, gözlənilmədən, qazandım. Bu, kiçik bir məbləğ idi, amma mənim üçün əhəmiyyətli idi. Çünki mən sübut etdim ki, bu oyunda bir məntiq var, bir qanunauyğunluq var. Və mən bu məntiqi hiss edə bilirəm. O gündən sonra mən tez-tez bu oyuna qayıdırdım. Amma mən bunu qaydalarla, intizamla edirdim. Mən özümə vaxt məhdudiyyəti qoydum, büdcə təyin etdim. Bu intizam mənə böyük rahatlıq verdi, çünki mən bilirdim ki, mən oyunu idarə edirəm, o məni yox.
Həftələr keçdi, mən bu oyunda təcrübə qazandım. Mən müxtəlif strategiyalar sınadım, hər birinin nəticələrini təhlil etdim. Bəzən uduzurdum, amma bu məni kədərləndirmirdi, əksinə, mənə yeni dərslər öyrədirdi. Bəzən qazanırdım, amma bu məni qürurlu etmirdi, çünki mən bilirdim ki, sabah hər şey dəyişə bilər. Mən bu yanaşmanı həyata keçirəndə hiss etdim ki, əsl zövq gəlir. Bu, sadəcə oyun deyil, bu, özünü tanımaq üçün bir vasitədir. Mən öyrəndim ki, bəzən səbr etmək lazımdır, bəzən isə risk etmək. Və bu bacarıqlar mənə gündəlik həyatda da çox kömək etdi. Mən işdə daha balanslı, ailəmdə daha səbirli, dostlarla daha açıq oldum. Bir gün, dostum mənə zəng edib dedi ki, görüşək, darıxmışıq. Biz bir kafedə oturub söhbət etdik. O, mənə dedi ki, son vaxtlar məndə bir dəyişiklik hiss edir, daha sakit, daha inamlı olmuşam. Mən gülümsədim və ona bu hekayəni danışdım. O, maraqla dinlədi, sonra dedi ki, bəlkə o da sınasın. Mən ona öz qaydalarımı, öz intizamımı, öz yanaşmamı izah etdim. O, razılaşdı, amma sınayıb-sınamayacağını bilmirəm. Amma bu, mənim üçün önəmli deyil. Önəmli olan odur ki, mən öz təcrübəmi bölüşə bildim, öz biliklərimi başqasına ötürə bildim. Bu, mənə böyük məmnuniyyət verdi.
O gündən sonra mən bu oyunu daha dərindən öyrənməyə başladım. Mən qərara gəldim ki, bəlkə bu oyunun riyazi tərəfi var? Bəlkə mən onu daha sistematik şəkildə araşdırsam, daha yaxşı nəticələr əldə edə bilərəm? Və mən araşdırmağa başladım. Statistikaya, ehtimallara, nümunələrə baxdım. Bu, mənə elə gəldi ki, mən bir tədqiqatçıyam, yeni bir kəşfin astanasındayam. Və doğrudan da, zamanla mən bəzi nümunələr gördüm. Bu nümunələr mənə daha dəqiq, daha ağıllı qərarlar verməyə imkan verdi. Mən uduşlarımı artırmağa başladım, amma əsas məsələ pul deyildi. Əsas məsələ o hiss idi ki, mən öz bacarıqlarımı inkişaf etdirirəm, mən yeni bir şey öyrənirəm, mən irəliləyirəm. Və bu hiss mənə o qədər zövq verirdi ki, başqa heç nəyə ehtiyacım yox idi. Mən bu oyunu sevdim, amma ehtiyatla, sayğı ilə. Çünki bilirdim ki, o, mənə çox şey verə bilər, amma eyni zamanda, mən öz sərhədlərimi bilməliyəm. Və mən bu sərhədləri bilirdim. Bu, mənə təhlükəsizlik hissi verirdi, mənə rahatlıq verirdi.
Bu gün, bu hekayəni yazarkən, mən o ilk günü, o boşluğu, o marağı, o ilk uçuşu xatırlayıram. Və düşünürəm ki, əgər mən o gün heç nə etməsəydim, bəlkə də mən hələ də o boşluqda qalardım. Amma mən bir addım atdım, bir səhifə açdım, bir oyun sınadım. Və bu məni indiki mənə apardı – daha dolğun, daha maraqlı, daha xoşbəxt bir insana. Mən mostbet aviator oyununda ilk uçuşumu etdim, amma bu uçuş mənə göstərdi ki, həyatda hər şey mümkündür, sadəcə inanmaq, gözləmək, və lazım olanda addım atmaq lazımdır. Mən öz addımımı atdım. Və bu addım məni bu günə gətirdi. İndi mən bilirəm ki, hər bir boş an bir fürsətdir. Və mən bu fürsətləri dəyərləndirirəm. Mən oynayıram, öyrənirəm, böyüyürəm. Və bu yolun sonu görünmür, amma bu məni qorxutmur, əksinə, həyəcanlandırır. Çünki bilirəm ki, qarşıda daha çox kəşflər, daha çox sevinclər, daha çox qələbələr var. Mən hazıram. Mən davam edirəm. Həyat isə, həmişə olduğu kimi, öz axarında, gözəl və sirli. Mən isə bu axarın bir hissəsiyəm, onunla birlikdə üzürəm, onunla birlikdə nəfəs alıram. Və bu, mənim üçün ən böyük qazancdır.