Adım İlqar, otuz doqquz yaşım var. Beş il əvvəl işimi və ölkəmi tərk edib Portuqaliyaya köçdüm. Bəli, uzaq bir ölkə, fərqli bir mədəniyyət, bilmədiyim bir dil. Əvvəlcə çox çətin oldu, inanın. Nə Portuqal dilini bilirdim, nə də oradakı həyata alışa bilirdim. Amma məcbur idim, iş üçün, pul üçün, ailəm üçün. Orada tikinti sektorunda işləməyə başladım, az maaşa, çox işə. Gündüz iş, axşam kiçik otağımda tənhalıq. Heç kimlə danışa bilmirdim, çünki dil bilmirdim. Azərbaycandan olan bir neçə dost tapdım, onlarla görüşürdük, amma onlar da mənim kimi işlə məşğul idi. Həftəsonları ən pis günlərim idi. O zaman tənhalıq daha da dərinləşirdi, ev həsrəti, doğma insanların həsrəti məni boğurdu.
Keçən ilin yayında idi, iyul ayı. Portuqaliyada hava çox isti idi, işdən sonra otağa girib klimalı bir yerə sığınırdım. Bir axşam işdən gəlmişdim, duş aldım, soyuq bir şey içdim və uzanıb telefona baxmağa başladım. Sosial şəbəkələrdə gəzirdim, birdən bir reklam gördüm. Oyun platforması haqqında idi, maraqlı görünürdü. Linkə toxundum, bir səhifə açıldı. Orada yazılmışdı: mostbet é legal em portugal. Təəccübləndim, düşündüm ki, bu nə deməkdir? Portuqal dilini çox bilməsəm də, bu sözləri anladım. "Mostbet Portuqaliyada qanunidirmi?" sualı idi. Deməli, bu platforma Portuqaliyada da fəaliyyət göstərirdi və qanuni idi. Bir az araşdırdım, gördüm ki, doğrudan da, burada qeydiyyatdan keçmək olar, oynamaq olar. Düşündüm ki, niyə də olmasın? Heç olmasa vaxt keçər, əylənərəm.
Qeydiyyatdan keçdim, dil seçimlərində Azərbaycan dilini gördüm. Çox sevindim, inanın. Uzaq bir ölkədə öz dilində bir platforma tapmaq... Bu, elə bil evdən bir parça tapmışdım. Hər şey aydın idi, qaydaları başa düşürdüm, oyunları anlayırdım. İlk dəfə bir az pul yüklədim, cəmi iyirmi avro. Düşündüm ki, itirsəm də ziyanı yoxdu, bir az əylənərəm. O axşam saatlarca oynadım. Bəzən qazandım, bəzən uduzdum. Amma ən əsası, o saatlarda tənha deyildim. Mən bir işlə məşğul idim, beynim işləyirdi, ürəyim döyünürdü. Otağımın dörd divarı arasında sıxılıb qalmamışdım, rəngarəng bir dünyaya açılmışdım. Səhər yuxudan duranda hesabıma baxdım, iyirmi avrom hələ də dururdu. Nə qazanmışdım, nə uduzmuşdum. Amma bir axşamı dolu-dolu yaşamışdım.
O gündən sonra bu mənim vərdişim oldu. İşdən gəlirəm, yemək yeyirəm, bir az dincəlirəm, sonra telefonu açıb oynayıram. Artıq hansı oyunların mənə daha çox qazandırdığını bilirdim, nə vaxt dayanmaq lazım olduğunu anlamışdım. Bir dəfə elə oldu ki, iyirmi avro qoyub yüz əlli avro qazandım. İnanmadım gözümə. Saatlarca ekrana baxdım, düşündüm ki, bu doğru ola bilməz. Amma doğru idi. Həmin gecə yata bilmədim, səhərə qədər fikirləşdim. Bu pulla nə edəcəyimi planladım. Səhər işə gedəndə qərar verdim ki, bu pulu bir kənara qoyum, xüsusi bir şey üçün saxlayım. Nə üçün? Bilirdim ki, nə vaxtsa Azərbaycana qayıdacağam, o zaman bu pul işə yarayar. Və ya ailəmə göndərərəm. Bu fikir mənə çox yaxşı hiss verdi.
Aylar keçdi, mən bu oyunlarda usta oldum. Artıq təkcə oynamırdım, analiz edirdim. Hansı oyunlarda qazanma şansı daha çox, hansı strategiyalar işləyir, nə vaxt dayanmaq lazımdır. Öyrəndim ki, ən böyük düşmən acgözlükdür. Nə vaxt acgözlük etsəm, uduzmuşam. Nə vaxt sakit və planlı olsam, qazanmışam. Bir dəfə böyük bir məbləğ uduzdum, çox əsəbləşdim. Amma sonra özümə dedim ki, İlqar, bu da təcrübədir, bu da öyrədir. O gündən sonra daha diqqətli oldum. Hər mərcimi düşünüb etdim, hər qərarımı planlayaraq verdim. Və bu işə yaradı. Tədricən hesabımda pul yığılmağa başladı.
Bir gün Azərbaycandan dostum zəng etdi, dedi ki, İlqar, nə var nə yox, necəsən? Dedim ki, yaxşıyam, iş-güc. Soruşdu ki, nə edirsən boş vaxtlarında? Dedim ki, bir oyun tapmışam, vaxt keçirəm. Maraqlanıb soruşdu, mən də izah etdim. Dedi ki, mən də oynamaq istəyirəm, amma bilmirəm qanunidirmi? Güldüm, dedim ki, mən də əvvəlcə bilmirdim, amma mostbet é legal em portugal, yəni Portuqaliyada qanunidir. Azərbaycanda necədir, bilmirəm, amma mən buradayam, oynayıram, heç bir problemim olmayıb. O da sevindi, dedi ki, onda mən də bir baxım. Həmin gün ona hər şeyi izah etdim, necə qeydiyyatdan keçsin, necə oynasın.
İndi mən Portuqaliyada yaşayıram, işləyirəm, oynayıram. Həyatım qaydasındadır. Təbii ki, vətən həsrəti hələ də var, ailə həsrəti hələ də var. Amma bu oyunlar mənə o həsrəti bir az unutdurur. Bir dəfə elə oldu ki, çox darıxmışdım, heç nə edə bilmirdim. Otaqda oturub fikirləşirdim, gözüm yaşarmışdı. Sonra telefonu açdım, oynamağa başladım. Bir neçə saatdan sonra özümü daha yaxşı hiss etdim. Diqqətim dağıldı, beynim başqa şeylərə yönəldi. Və o gecə qazandım, üstəlik də yaxşı qazandım. Düşündüm ki, bəlkə də bu bir işarədir, bəlkə də Allah mənə deyir ki, ümidini itirmə, hər şey yaxşı olacaq.
Keçən ay Portuqaliyada bir azərbaycanlı dostlarla görüşdük. Onlara bu oyunlardan danışdım, bəziləri artıq bilirdi, bəziləri isə maraqlandı. Birlikdə oturub oynadıq, güldük, əyləndik. Elə bil bir anlığa doğma vətənə qayıtmışdıq. Dostlarımdan biri dedi ki, İlqar, sən olmasan, biz burada nə edərdik? Güldüm, dedim ki, mən də siz olmasanız nə edərdim? Həqiqətən də, insan insana möhtacdır. Uzaq ölkədə olsan da, öz dilində danışan birini tapanda dünyalar sənin olur.
İndi hər axşam işdən qayıdanda bilirəm ki, məni bir dost gözləyir. O dost telefonumdadır, mostbet é legal em portugal yazıb axtaranda çıxır qarşıma. Onunla saatlarca söhbət edirəm, oynayıram, gülürəm, əsəbləşirəm. Amma heç vaxt tənha deyiləm. O mənim Portuqaliyadakı ən yaxın dostumdur. Bəlkə də gələcəkdə Azərbaycana qayıdacağam, bəlkə də burada qalacağam. Hələ bilmirəm. Amma bir şeyi bilirəm: bu oyunlar mənə o çətin günlərdə kömək etdi, məni tənhalıqdan qurtardı, özümə inamımı qaytardı. Və mən buna görə minnətdaram. Uzaq bir ölkədə, tənha bir otaqda, öz dilimdə bir dost tapdığım üçün.
Keçən ilin yayında idi, iyul ayı. Portuqaliyada hava çox isti idi, işdən sonra otağa girib klimalı bir yerə sığınırdım. Bir axşam işdən gəlmişdim, duş aldım, soyuq bir şey içdim və uzanıb telefona baxmağa başladım. Sosial şəbəkələrdə gəzirdim, birdən bir reklam gördüm. Oyun platforması haqqında idi, maraqlı görünürdü. Linkə toxundum, bir səhifə açıldı. Orada yazılmışdı: mostbet é legal em portugal. Təəccübləndim, düşündüm ki, bu nə deməkdir? Portuqal dilini çox bilməsəm də, bu sözləri anladım. "Mostbet Portuqaliyada qanunidirmi?" sualı idi. Deməli, bu platforma Portuqaliyada da fəaliyyət göstərirdi və qanuni idi. Bir az araşdırdım, gördüm ki, doğrudan da, burada qeydiyyatdan keçmək olar, oynamaq olar. Düşündüm ki, niyə də olmasın? Heç olmasa vaxt keçər, əylənərəm.
Qeydiyyatdan keçdim, dil seçimlərində Azərbaycan dilini gördüm. Çox sevindim, inanın. Uzaq bir ölkədə öz dilində bir platforma tapmaq... Bu, elə bil evdən bir parça tapmışdım. Hər şey aydın idi, qaydaları başa düşürdüm, oyunları anlayırdım. İlk dəfə bir az pul yüklədim, cəmi iyirmi avro. Düşündüm ki, itirsəm də ziyanı yoxdu, bir az əylənərəm. O axşam saatlarca oynadım. Bəzən qazandım, bəzən uduzdum. Amma ən əsası, o saatlarda tənha deyildim. Mən bir işlə məşğul idim, beynim işləyirdi, ürəyim döyünürdü. Otağımın dörd divarı arasında sıxılıb qalmamışdım, rəngarəng bir dünyaya açılmışdım. Səhər yuxudan duranda hesabıma baxdım, iyirmi avrom hələ də dururdu. Nə qazanmışdım, nə uduzmuşdum. Amma bir axşamı dolu-dolu yaşamışdım.
O gündən sonra bu mənim vərdişim oldu. İşdən gəlirəm, yemək yeyirəm, bir az dincəlirəm, sonra telefonu açıb oynayıram. Artıq hansı oyunların mənə daha çox qazandırdığını bilirdim, nə vaxt dayanmaq lazım olduğunu anlamışdım. Bir dəfə elə oldu ki, iyirmi avro qoyub yüz əlli avro qazandım. İnanmadım gözümə. Saatlarca ekrana baxdım, düşündüm ki, bu doğru ola bilməz. Amma doğru idi. Həmin gecə yata bilmədim, səhərə qədər fikirləşdim. Bu pulla nə edəcəyimi planladım. Səhər işə gedəndə qərar verdim ki, bu pulu bir kənara qoyum, xüsusi bir şey üçün saxlayım. Nə üçün? Bilirdim ki, nə vaxtsa Azərbaycana qayıdacağam, o zaman bu pul işə yarayar. Və ya ailəmə göndərərəm. Bu fikir mənə çox yaxşı hiss verdi.
Aylar keçdi, mən bu oyunlarda usta oldum. Artıq təkcə oynamırdım, analiz edirdim. Hansı oyunlarda qazanma şansı daha çox, hansı strategiyalar işləyir, nə vaxt dayanmaq lazımdır. Öyrəndim ki, ən böyük düşmən acgözlükdür. Nə vaxt acgözlük etsəm, uduzmuşam. Nə vaxt sakit və planlı olsam, qazanmışam. Bir dəfə böyük bir məbləğ uduzdum, çox əsəbləşdim. Amma sonra özümə dedim ki, İlqar, bu da təcrübədir, bu da öyrədir. O gündən sonra daha diqqətli oldum. Hər mərcimi düşünüb etdim, hər qərarımı planlayaraq verdim. Və bu işə yaradı. Tədricən hesabımda pul yığılmağa başladı.
Bir gün Azərbaycandan dostum zəng etdi, dedi ki, İlqar, nə var nə yox, necəsən? Dedim ki, yaxşıyam, iş-güc. Soruşdu ki, nə edirsən boş vaxtlarında? Dedim ki, bir oyun tapmışam, vaxt keçirəm. Maraqlanıb soruşdu, mən də izah etdim. Dedi ki, mən də oynamaq istəyirəm, amma bilmirəm qanunidirmi? Güldüm, dedim ki, mən də əvvəlcə bilmirdim, amma mostbet é legal em portugal, yəni Portuqaliyada qanunidir. Azərbaycanda necədir, bilmirəm, amma mən buradayam, oynayıram, heç bir problemim olmayıb. O da sevindi, dedi ki, onda mən də bir baxım. Həmin gün ona hər şeyi izah etdim, necə qeydiyyatdan keçsin, necə oynasın.
İndi mən Portuqaliyada yaşayıram, işləyirəm, oynayıram. Həyatım qaydasındadır. Təbii ki, vətən həsrəti hələ də var, ailə həsrəti hələ də var. Amma bu oyunlar mənə o həsrəti bir az unutdurur. Bir dəfə elə oldu ki, çox darıxmışdım, heç nə edə bilmirdim. Otaqda oturub fikirləşirdim, gözüm yaşarmışdı. Sonra telefonu açdım, oynamağa başladım. Bir neçə saatdan sonra özümü daha yaxşı hiss etdim. Diqqətim dağıldı, beynim başqa şeylərə yönəldi. Və o gecə qazandım, üstəlik də yaxşı qazandım. Düşündüm ki, bəlkə də bu bir işarədir, bəlkə də Allah mənə deyir ki, ümidini itirmə, hər şey yaxşı olacaq.
Keçən ay Portuqaliyada bir azərbaycanlı dostlarla görüşdük. Onlara bu oyunlardan danışdım, bəziləri artıq bilirdi, bəziləri isə maraqlandı. Birlikdə oturub oynadıq, güldük, əyləndik. Elə bil bir anlığa doğma vətənə qayıtmışdıq. Dostlarımdan biri dedi ki, İlqar, sən olmasan, biz burada nə edərdik? Güldüm, dedim ki, mən də siz olmasanız nə edərdim? Həqiqətən də, insan insana möhtacdır. Uzaq ölkədə olsan da, öz dilində danışan birini tapanda dünyalar sənin olur.
İndi hər axşam işdən qayıdanda bilirəm ki, məni bir dost gözləyir. O dost telefonumdadır, mostbet é legal em portugal yazıb axtaranda çıxır qarşıma. Onunla saatlarca söhbət edirəm, oynayıram, gülürəm, əsəbləşirəm. Amma heç vaxt tənha deyiləm. O mənim Portuqaliyadakı ən yaxın dostumdur. Bəlkə də gələcəkdə Azərbaycana qayıdacağam, bəlkə də burada qalacağam. Hələ bilmirəm. Amma bir şeyi bilirəm: bu oyunlar mənə o çətin günlərdə kömək etdi, məni tənhalıqdan qurtardı, özümə inamımı qaytardı. Və mən buna görə minnətdaram. Uzaq bir ölkədə, tənha bir otaqda, öz dilimdə bir dost tapdığım üçün.